که برای فراموشییشان تا پا ےغرور جنگید….
تـومالڪ تمـامِ احساسَم هـستی
تـــمامِ عشــــقم تمــــامِ اِحـــساسِ دسـت نخـــورده ام
ڪـــه حاضر نیســـتم
بــا هیچکـس تقـسیم ڪنــم
با هیچـڪس جــــز تــــو .......
احســـاسم را با تــو تقســـیم نـــمی ڪنم بلـــڪه
آنــــ را به تــو تقدیــم می ڪنـــم ....
تمام عشـــقم را تمام احساســـم را .....
زندگی یعنی :
ناخواسته به دنیا آمدن
مخفیانه گریستن
دیوانه وار عشق ورزیدن
و عاقبت در حسرت آنچه دل میخواهد و منطق نمیپذیرد، مردن .
همیشه از فاصله ها گله مندیم…
شایدیادمان رفته..
که در مشق های کودکیمان گاه برای فهمیدن کلمات فاصله هم لازم بود…
وقتی دلت خسته شد دیگر خنده معنایی ندارد
فقط میخندی تا دیگران غم آشیانه کرده در چشمانت را نبینند.
وقتی دلت خسته شد
دیگر حتی اشک های شبانه هم آرامت نمی کنند،فقط گریه می کنی
چون به گریه کردن عادت کرده ای!
وقتی دلت خسته شد
دیگر هیچ چیز آرامت نمی کنه جز دل بریدن و رفتن
زندگی را دوست داشت
ولی آن را نشناخت
مهربون بود ولی مهر نورزید
طبیعت رادوست داشت
ولی از آن لذت نبرد
در آبگیر قلبش جنب و جوش بود
ولی کسی بدان راه نیافت
در زندگی احساس تنهایی می نمود
ولی هرگز دل به کسی نداد
وخلاصه بنویسید
زنده بودن را برای زندگی دوست داشت
نه زندگی را برای زنده بودن.
یک "من" و این "من" پشت پنجره عجیب هوایت را کرده.........
و تو شاید در جایی دیگر....! پشت یک پنجره بسته دیگر.........
نمیدانم چرا؟؟!! تمام چیزهایی که دوست دارم مال دیگران میشود..
مرد کــه باشـــی
تنهـــایــت کــه بگـــذارنـد
اعتـــــــراضـی نخواهـــی کـــرد.
تنهـــائیـــت را هــــم، پـُـــــر نخــــواهـــی کــــرد....
فقـــــط بـه وقــــارت افـــــزوده خــــواهـــد شـــــد
و می شــــــود بـــــزرگی را در اعمـــــــاقِ نگاهــــــت دیـــــد...!
تقدیر
یعنی پرنده باشی / خسته از هزار مهاجرت ِ باران دیده /حوالی ِ مقصد
آنقدر خسته که چشمت نبیند / ارتفاعت را کم کنی
و یک شکارچی / اولین شلیک زندگیش آنقدر خطا برود /که به تو مشترک شود
سقوط کنی تا / مدال افتخار ِ سینه ی کسی باشی
کسی که اصلا
که اصلا به تقدیر / اعتقاد ندارد ...
«هومن شریفی»
هیچگاه به کوچه بن بست ناسزا نگو !!
رنج بن بست بودن ، برای کوچه کافیست . . .
ســـرد بود...نیـــامدی!...
ســـرد است... نمی آیی!...
ســــرمـا دارد به سختـــی می گـذرد....
من همچـــنان پسر روزهای سختــــم وتو... رهگذر روزهای ســــرد!!!
فــقط آمدی که گاهی بیایی و بگـــــــذری...
دوست داشتنی است و تو باران منی
می دانی ... گاهی دوست داشتن کار دست آدم می دهد ... غرقت میکند !
گاهی انقدر در احساساتت غرق میشوی که هزار منطق هم نمیتواند نجاتت دهد...
گاهی بخاطر بدست آوردنش خدا هم از رفتارت دلگیر میشود ...
آن موقع است که نمیدانی احساست را بکشی یا با چاقوی منطق تکه تکه اش کنی
بی پروا پروانه میشوی ! دل به آتش میزنی !
راستش را بگویم ؟
می دانی تنها که باشی بیشتر میخواهی دوستش داشته باشی ...
تا کسی بوی گند تنهایی ات را نفهمد ... دوست داری بودنش را فریاد بزنی تا نبودن
ها را درکنارت فراموش کنی...
تنها که باشی دست به هرکاری میزنی که از دستت نرود ... تنها که باشی جانت را
هم برایش میدهی ... آنوقت میشوی عاشق ترین آدم دنیا ...
تنها که باشی عکسش هم میشود دلگرمی ...
آن هم برای دلی که از نبودن ها سرد است ... آنقدر سرد که با آتش دوری اش هم گرم نمیشود ...
می دانی دوست داشتنش دیوانه ات میکند ...
آنقدر که حرف های دیگران هم بی اهمیت میشود چه برسد به آبرویت ...
مجنون میشوی آنقدر دیوانه اش میشوی که همه مسخره ات کنند ...
و تو هم به جای نفرین برایشان دعا میکنی ! بهترین را !
دعا میکنی آن ها هم عاشق شوند! تا بفهمند قضاوت دیگران بدون خبر از دلشان
چقدر دردناک است ...
ولی اصلا مهم نیست ...
تنها که باشی جز او دیگر هیچ چیز برایت مهم نیست ... ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ امضا : محمد
آن زمان ظرفیت دلها یک نفر بود آن زمان سوی چشم توان دیدن یک نفر را داشت آن زمان زبان برای یک نفر لب می گوشود و آن زمان عشق زیبا بود و آن زمان عشق حرمت داشت و آن زمان خدا عشق را دوست داشت .
و این زمان ظرفیت دلها برای تمامی آدمها جا دارد و این زمان سوی چشم به دنباله هر که زیباست این زمان زبان برای هر که یک نوع پادزهر دارد و این زمان عشق زشت است و حرمت خواب است .
تفاوت عشق در زمان نیست بلکه در ایمان است که آن زمان ایمانی بود که این زمان نمی توانی آن را پیدا کنی .
آن زمان عشق ، عاشق خدا بود که این زمان نیست آن زمان معشوق خدا بود .
این زمان خدا هست ولی کسی عاشق خدا نیست.
سلام دوست من به وب ما خوش اومدی 
.jpg)
