تقدیر

یعنی پرنده باشی / خسته از هزار مهاجرت ِ باران دیده /حوالی ِ مقصد

آنقدر خسته که چشمت نبیند / ارتفاعت را کم کنی

و یک شکارچی / اولین شلیک زندگیش آنقدر خطا برود /که به تو مشترک شود

سقوط کنی تا / مدال افتخار ِ سینه ی کسی باشی

کسی که اصلا

که اصلا به تقدیر / اعتقاد ندارد ...


«هومن شریفی»