مرا که می شناسی...خودمم...کسی شبیه هیچ کس!

 کمی که لابه لای نوشته هایم بگردی پیدایم میکنی..

 شبیه پست هایم هستم..

 شاد  گاهی غمگین  مهربان  صبور  کمی هم بهانه گیر

 اگر نوشته هایم را بیابی من همان حوالی ام...

 شبیه باران پاییزی..از فاصله دور..وبه عشق نزدیک..

 شاید تو...

 هیاهوی قلبم باشی...

 شنیده نمی شوی..

 اما من تو را نفس می کشم..............................

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 نقطه سر خط        15 /4 /92 پایان